شهادت جانگداز بانوي دوعالم، ام ابيها، همسر ولايت، مادر امامت، حضرت زهرا (س) بر تمامي شيعيان و دوستداران آن حضرت تسليت باد.

آن شب، آرامش از کائنات رخت بربست چرا که در خانه علي(ع) کسي آرام گرفته بود که لحظه لحظه زندگيش آرامش پيامبر(ص) بود.   کسي که هر گاه پيامبر(ص) مي خواست بوي بهشت را استشمام کند، او را مي بوييد، چرا که او همه چيز پيامبر(ص) «ام ابيها» بود.
 اي سيده زنان عالم، تو زن را از گور زنده مي کني و از جاهليت مي رهاني. نه امروز، نه فردا، براي هميشه تاريخ.
 
شيعيان داغدار شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) هستند ؛ ايشان که در محبت و وفا الگويي ارزشمند از بانوي مسلمان را ترسيم کرد و با دفاع از حريم ولايت و ترويج آموزه‏هاي ديني در مسير اثبات حقانيت دين مبين اسلام گام برداشت و در جهت نيل به اين اهداف والا از هيچ کوششي فروگذاري نکرد و بدين ترتيب به سعادت حقيقي دست يافت.
شخصيت بي همتاي حضرت فاطمه(س) به سبب جايگاه ويژه و منزلتي که نزد پروردگار و پيامبر گرامي اسلام(ص) داشته همواره توجه عالمان و دين پژوهان را به خود جلب کرده است. کوثر رسول اکرم(ص) که با اخلاق و سيره پسنديده خويش الگويي شايسته از بانوي مسلمان را براي تمام دوره هاي متمادي ترسيم و در مقام يک زن با دفاع از جايگاه نبوت و امامت به رسالت خويش عمل کرد.

حضرت فاطمه(س) در جايگاه همسر، همواره براي حضرت علي(ع) شريکي وفادار و مهربان بود و نگاهي به زواياي زندگي ايشان نشان مي دهد که ايشان در تربيت و پرورش فرزندانشان اهتمام ويژه اي داشت و هيچ گاه مشکلات و مصائب مختلف او را از ايفاي اين وظيفه بازنداشت. فرزنداني که در مکتب تربيتي مادر فرامين اسلام را با تمام وجود آموختند تا بتوانند در آينده پيام آور حق و حقيقت باشند.

مدت کوتاهي پس از وفات پيامبر اسلام(ص)، حضرت زهرا(س) پس از تحمل سختي هاي بسيار به شهادت رسيد و امام علي(ع) بنابر سفارش ايشان پيکر مطهرشان را به صورت پنهاني به خاک سپرد. 
يا فاطِمَهُ الزَّهْراءُ ، يَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ ، يَا قُرَّهَ عَيْنِ الرَّسُولِ ، يَا سَيِّدَتَنا وَمَوْلاتَنا إِنَّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِکِ إِلَي اللّهِ وَقَدَّمْناکِ بَيْنَ يَدَيْ حاجاتِنا ، يَا وَجِيهَهً عِنْدَ اللّهِ اشْفَعِي لَنا عِنْدَ اللّهِ؛